FC Twente - FC Groningen 3-2 (Play Off)

Na de 1-0 thuisnederlaag van afgelopen donderdag weet FC Groningen wat het te doen staat, namelijk winnen. Dat gebeurde in Enschede voor het laatst in 2004 toen Erik Nevland tijdens zijn debuut de winnende binnen schoot. Maar goed dat was toen en nu zijn de selecties ietwat minder aan elkaar gewaagd.

Met de autocombi naar Enschede, het kan verkeren, wij maken er gretig gebruik van en rijden iets voor tienen de stad uit, we moeten halverwege omwisselen bij Dedemsvaart en komen iets na 12en aan bij de Grolschveste. Het uitvak is met 170 man matig gevuld. Overigens is de rest van het stadion ondanks dat de seizoenkaarthouders gratis naar binnen mochten ook maar voor twee derde gevuld.

Robert Maaskant heeft een basisplaats ingeruimd voor Filip Kostic en probeert met een 442 formatie Twente te verrassen. Ondanks een aardig begin is het toch de thuisploeg die de score opent, Braafheid schiet van buiten de 16 de bal voorbij Bizot. Nu moet de FC minimaal 2 scoren wat gezien onze improductieve voorhoede schier onmogelijk lijkt, maar diezelfde Braafheid helpt ons een handje door de bal in de 23e minuut in eigen doel te werken en drie minuten ontploft het uitvak als Filip Kostic met een sublieme pass Andraz Kirm alleen voor de keeper zet die de bal vervolgens beheerst binnen schiet. Nu alleen nog even een uur overleven en we staan in de finale, dat lukt tot de rust aardig maar naar de hervatting komt de FC bijna niet onder de druk van de Tukkers uit zonder dat die overigens opgelegde kansen krijgen, helaas gaat het tien minuten voor tijd toch mis als Magnasco zich in de lucht laat aftroeven door Gutierrez die de bal binnen kopt. Chadli schiet vijf minuten later ook nog de 3-2 binnen. Daarmee komt een eind aan een raar seizoen, waar we lange tijd geen zicht hadden op de play offs maar toch maar even mooi zevende zijn geworden.