NAC - FC Groningen 0-1

NAC uit, de laatste jaren een garantie op minimal een punt. Het laatste verlies dateert uit 2009, toen er in januari voor de beker door penalty’s werd verloren.  Maar sinds dit kalender jaar staat er een elftal op het veld dat niet veel meer weet te presteren dan het elftal dat het ontslag van Lodeweges bewerkstelligde. Sterker nog, de FC is hard op weg naar het slechtste kalender jaar sinds 2001.

Zeker na het thuis verliezen tegen NEC is het vertrouwen ver te zoeken. Ondanks dit gebrek aan vertrouwen reizen we toch af naar Breda. Deze ploeg is immers bezig aan een net zo belabberd jaar als het door ons zo geliefde clubje. Echter, de club uit Breda meent de oplossing te hebben gevonden door John Karelse de laan uit te schoppen. En zowaar werd er ineens 3 keer op rij gewonnen, al zij het met hangen en wurgen tegen amateurs en met meer geluk dan wijsheid van RKC. Het belooft in ieder geval een spannende wedstrijd te worden.

Een spannende pot wordt het uiteindelijk ook voor de partijdige supporter, want de neutrale zal niet bijzonder warm zijn geworden van het vertoonde spel. In de eerste helft heeft de FC het iets betere van het spel. In kansen is de stand echter gelijk, want beide ploegen hadden moeten scoren. Gedurende de tweede helft wordt NAC steeds sterker. Al is het de FC die de score weet te openen doordat Michael de Leeuw een voorzet van Mitschel Schet, met een geplaatst balletje, weet te promoveren tot een goal. NAC zet hierop nog een tandje bij, waardoor het zeker voor de FC Groningen supporter nog even verdomde spannend wordt. Doordat Kees Luijckx, in de allerlaatste minuut, de bal op het hoofd van Luciano schiet blijft het 0-1 voor de FC en wordt het plezierige terug reis voor het handje vol FC supporters dat de moeite heeft genomen om naar Breda af te reizen. De 3 punten zitten in ieder geval in de pocket en worden ons niet meer afgepakt. Gelukkig maar, want we zullen ze nog hard nodig hebben om niet in degradatie problemen te komen.