Schotland - Nederland 0-1

(09-09-2009)

Deze wedstrijd was het hoofddoel van onze reis. Niet dat we normaal gesproken zo dol zijn op wedstrijden van het Nederlandse elftal, maar uitwedstrijden zijn nou eenmaal anders. Daarnaast konden we met het bezoeken van deze wedstrijd nog een oud trauma weg werken. In 2003 hadden we ook al voorgenomen om deze wedstrijd te bezoeken. Helaas misten we toen, door een misverstand, de boot van Zeebrugge naar Hull. Iets wat ons nog steeds in het geheugen gegrift staat. Daarom stond direct na de loting van de WK-kwalificatie vast dat we naar deze wedstrijd zouden gaan. En om het oude trauma te verwerken planden we dezelfde reis in, inclusief bootreis.

 

We begonnen de dag met een stadion tour door Celtic Park. Na deze tour gingen we weer richting het centrum om vanaf daar de bus te pakken richting Hampden Park waar het nationale elftal van Schotland zijn wedstrijden speelt. Onderweg werd de stadsbus waarin we zaten nog ingehaald door bus met de Nederlandse selectie. Na een lange file-rit kwamen we eindelijk aan bij het stadion. Eenmaal in het uitvak aangekomen hebben de al aanwezige Schotten de sfeer er al goed in, om hem de rest van de wedstrijd niet meer te verliezen.

Dan de wedstrijd zelf, voor Nederland stond alleen de eer op het spel. Door te winnen kon Nederland zich voor het eerst zonder puntverlies kwalificeren voor een eindtoernooi. De Schotten moeten winnen om nog kans te blijven maken op kwalificatie. Dit verschil in belang is ook terug te zien in de wedstrijd. Bij vlagen word het Nederlandse elftal overlopen door de Schotten, die voetballen alsof hun levens er vanaf hangen. Ze verzuimden ondanks de vele opgelegde kansen te scoren. Hierdoor werd het gezegde "als je zelf niet scoort, valt de goal aan de andere kant" de waarheid. Het was Elia die in de 82e minuut de trekker overhaalde door de 0-1 binnen te schieten. Hierna waren de Schotten geknakt en een WK droom vervlogen. Nederland kreeg vervolgens nog enkele goede kansen. Gescoord werd er echter niet meer, zodoende eindigde de wedstrijd in 0-1. Zielig was het wel voor alle Schotten, maar "C'est la vie".

Op de weg terug naar het centrum, zitten we bij een aantal dronken en nogal sippe Schotten in de bus. Graag hadden we vermeld wat ze te vertellen hadden. Want er zijn ons zoveel verhalen verteld, dat het gemakkelijk de gehele Schotse volksgeschiedenis had kunnen zijn. Echter hebben we er, helaas, weinig van kunnen verstaan door al het gebrabbel in sterk schots accent.

Eenmaal in het centrum duiken we nog de pub in om de overwinning te vieren. Al te laat maken we het niet. De volgende dag staat namelijk een stadion tour door Ibrox Park op het ochtend programma.